... ndërsa punëtori iu përgjigj: “por unë nuk jam jakebardhë, as punonjës në administratë (që natyrisht nuk do të thotë se duhet të jesh jakebardhë, por njohjebardhe) që ta gëzoj 1-Majin. Sot kush ka nevojë për bukë, punon 365 ditë në vit, kurse këto festat o miku im, kujt ia mban xhepi i përballon me pushim…”
po e nis troç: për vitin që shkoi, dhe këtë të riun që erdhi, vendosa mos të shkruaja letër si fillim. Me VKE (Vendim Këshillit të Elfëve) e rradhës, ti dole jashtë loje në Shqipëri për kët vit...
Nuk do zgjatem shumë, por së pari të më falësh që po të shkruaj me vonesë, po nuk e pashë të nevojshmë të të bezidja kët vit, pasi dëshirat e mia vendosa t’ia thoja atij babagjyshit që doli në emisionin e së Dielës shqiptare tek Klani, që e morra se ishe ti fillimisht. Mirëpo më vonë e pashë që ishte burri me tepsinë e plotë i dashur babagjysh, ai që është dhe Kryeministri i vendit tonë. Un i them burri me tepsine e plotë, pasi siç mund ta dish ene ti, ai fitoi i vetëm dhe morri gjithë tepsinë e vendit në qershor. Tani, siç dëgjoj dhe komshinjtë, me mandatin e dytë (un as e di ç’ësht fjala mandat, po di që flitet për kohë të gjatë), do ia luaj tepsinë në hava këtij populli.
Ky shkrim do jetë sa i thjeshtë dhe i ftohtë në stilin e të shprehurit, po aq dialektik dhe sarkastik në përmbajtje. Këshillohet që militantët, servilët e pushtetit dhe antiatdhetarët të mos marrin mundimin të lexojnë tutje kësaj pike >. Analiza e mëposhtme do jetë e thatë, lakonike dhe pa pleonazmat e zakonshme që jeni mësuar të lexoni në shkrimet e analistëve ose opinionistëve të tjerë.
Vjen mëngjesi... Gdhihemi mes ajrit të pastër të smokut, shoqëruar nën tingujt harmonioz të kantiereve të ndërtimit që së shpejti do më krijojnë një komshi të ri përballë verandes... Dal në verandë, shoh përreth, biznesi i “arit të zi” (jo nafta, kështu preferoj ta quaj unë kafen në ekonominë shqiptare) ka filluar ditën si përditë. Guxoj të hedh sytë tutje... Dajti ka filluar të shfaqet pak nga pastrimi i tymërave dhe gazrave që janë shpërndarë disi gjatë natës. Kthej kokën majtas-djathtas... një panoramë ngjyrë gri pushton horizontin në 360°. Një zymtësi e lumtur, një çiltërsi amullie, një gjëndje letargjie relaksuese... Ku ka qytet më të bukur! Ehhh... Tirana!
I dashur Babagjysh,
po e filloj duke të thënë që është e 10 letër që po nis, pasi morra vesh që edhe ti ishe dhënë me konçesion që prej vitit të kaluar me VKE (Vendim Këshillit të Elfëve). Vetëm nëpërmjet gjurmimit të pagabueshëm të Postës Shqiptare, e cila bëri të mundur gjetjen e adresës tënde të re me një përafërsi gabimi prej vetëm 500 km, arrita të të lokalizoj e të të shkruaj letrën time të përvitshme. Shpresoj që letra veç mos të arrijë shumë me vonesë.
Sapo hymë në dhjetor të dashur miq të mi, dhe lamë pas nëntorin me festat tona kombëtare aq të dashura për mbarë kombin tonë. Të dashura vërtet, por pikërisht për 28 & 29! Në këto 2 data, shqiptari kalon në hipernacionalizëm, ndërkohë për 363 ditët e mbetura mbetet një pseudopatriot. I dashur patrioti im, patriotizmi nuk matet me fjalë e zë të lartë, por me vepra konkrete. Dhe këto vepra fillojnë që më datën 1 janar, e mbarojnë më 31 dhjetor e maten me sensin e qytetarisë!
Veritas nunquam perit (E vërteta nuk humbet asnjëherë)- Seneca
Ja ku erdhi dhe Dita të dashur miq… Ajo Ditë e cila njihet mirë nga çdo shqiptar/e përgjatë çdo dite të vitit... kur veshët e qytetarëve dhunohen nga bombardimi masiv mediatik që lëshohet nga tytat e politikanëve tanë të (ç)dashur. Por sot është ndryshe... SOT është dita jonë... Sot është dita e vetme vjetore ku luksi i gënjeshtrës kalon në gojën e qytetarëve. SOT RILINDIN TË GJITHA GJUHËT SHQIPTARE... dhe këtu përfshihen dhe llapat socialiste!
Shpesh thuhet se imazhi një shteti matet nëpërmjet pasqyrimit në politikën e tij të jashtme (PJ). Aktiviteti, axhenda dhe dinamika e një politike të tillë shërben si pasqyra e parë e reflektimit të vlerave të një vendi dhe popullisë së tij para publikut ndërkombëtar. Në saj të PJ, përcaktohen dhe mbresat e para të cilat shërbejnë si prelud për zhvillim të mëtejshëm mes marrëdhënieve dy ose shumë-palëshe, absorbimin e fondeve ose investimeve nga sipërmarrës potencial, turizmi dhe tregtia.
Dal shëtitje në Tiranë, ndeshem me njerëz, ndaloj, kuvendoj me të njohur, më ftojnë të ulem në kafe… Natyrisht nuk kam si t’jua prish pa bërë edhe unë adetin tim si shqiptar i mirë për të kaluar pak kohë në kafene. Në muhabet e sipër, çelen tema të ndryshme për diskutim.
![[:sq]Patrioti[:en]Patrioti[:]](http://patrioti.al/wp-content/uploads/2025/12/shpata21.png)